Nieuwsarchief 2004

Kerstkaarten voor onze kinderen…

Afgelopen zondag 12 december was er weer een vrijwilligersdag. I.p.v. het vouwen en adresseren van de nieuwsbrief hebben de vrijwilligers zich deze keer met iets heel anders bezig gehouden.

Ze hebben namelijk meer als 1100 kerstkaarten geschreven. Deze kaarten zijn bedoeld voor bijna alle kinderen van onze projecten. Ook de stafleden en hun kinderen kunnen de komende weken een kerstkaartje tegemoet zien. Het ontvangen van post is voor onze kinderen iets heel bijzonders. Het geeft hen een gevoel van:"Hé, ik mag er ook zijn". Het versterkt dus hun eigenwaarde. De meeste kinderen bewaren deze kaarten en koesteren ze als een schat.

De 27 aanwezige vrijwilligers hadden het enorm naar hun zin. Het liedje Felice Navidad werd regelmatig gezongen. Voor de talenkennis van de vrijwilligers was het ook een zeer nuttige middag. Er werd geschreven in het Spaans, Engels en Frans. Thais en Cambodjans was een beetje te moeilijk. Deze kerstboodschappen werden op de kaarten geprint.

Tijdens de middag werd er ook nog volop gefrituurd. Al met al was het een gezellige en zinvolle middag. De kaarten zullen worden afgeleverd door DHL. Zij doen dit op sponsoring.

Bij deze bedanken we dan ook DHL en alle vrijwilligers, namens de kinderen van ICC. Via een snelzoek systeem van DHL hebben we kunnen achterhalen, dat er inmiddels al in 11 landen de kaarten zijn bezorgd. Enkele foto’s hieronder van zowel de vrijwilligers als de kinderen die de kaarten ontvingen…

Transport naar Roemenië mei 2004

Op 15 mei 2004 is er weer een transport naar ons project in Odobesti, Roemenië vertrokken. Net als de vele voorgaande keren werd ook dit transport weer mogelijk gemaakt door KPB transport. Dit keer waren de chauffeurs Rein van Kooij en Vasili Triantos, allebei niet onbekend met dit soort transporten. De trailer zat vol met goederen zoals: bouwmaterialen voor onze nieuwe kinderhuizen, materialen voor de kinder-kankerafdeling van het BUDIMEX-ziekenhuis in Boekarest, een aanhangwagen, kleding, gereedschap enz. enz. In totaal 18.000 kilo aan goederen.

Het IKN vrijwilligersteam werd dit maal tijdens het laden van de vrachtwagen versterkt door een aantal handen van fractieleden van het CDA. Tevens was Everon Jackson Hooi, dé acteur van de populaire TV-serie “De Erfenis” (Ciro) aanwezig om te helpen. Alle goederen zijn veilig aangekomen in Odobesti en de medewerkers daar waren er erg blij mee. Op donderdag 20 mei is reeds begonnen met het leggen van de fundering van het 2e te bouwen gezinshuis. Dit werd gedaan met het cement welke daar zojuist door IKN afgeleverd was. Op vrijdagavond 21 mei waren de twee chauffeurs, na zo’n kleine 5000 kilometer, weer terug in Zwijndrecht. Wij danken onze vele sponsors voor de aangeboden goederen / diensten…

Hieronder een kleine foto-impressie…

Laden in Zwijndrecht op 13 mei…met o.a. hulp van het CDA.

Ook de allerkleinsten kwamen een kijkje nemen…

Onderweg…

Roemenië, bij de douane voor het nodige controle- en papierwerk…dit kost normaliter langer als 1 dag…

Daarna het lossen in Odobesti….

Job well done…(again)

De winter komt eraan…mutsjes te koop!

Mevrouw de Heer is van Roemeense afkomst en komt uit Rotterdam. Ze wilde graag wat doen voor de kinderen van Internationale Kinderhulp en heeft daarom een twintigtal mutsjes ter beschikking gesteld, welke door haarzelf zijn gemaakt.

 

Wanneer u een mutsje wil bestellen, neem dan contact op met ons kantoor (078 6 200 258)

Volgens de weerman komt er een koude winter aan, dus bestel snel. De mutsjes voor Roemenie kosten 7,- Euro per stuk.

Heineken bekers voor Roemeense kinderen

Begin 2004 heeft de personeelsvereniging van Heineken Zoeterwoude de Stichting Internationale Kinderhulp 900 drinkbekers geschonken. De Stichting Internationale Kinderhulp ondersteunt wereldwijd 1.400 wees- en verlaten kinderen. De kinderen van 0-2 jaar worden opgevangen in een opvangcentrum, waar ze een goede verzorging ontvangen. Kinderen ouder dan 2 stromen door naar een huis, waar ze door een echtpaar worden opgevangen. Sommige projecten (o.a. in Guatemala, Dominicaanse Republiek, India en Roemenië) zijn inmiddels zo groot, dat er een heel kinderdorp gebouwd is.

De personeelsvereniging steunt al 2 jaar de Stichting met speelgoed wat over is van het jaarlijkse Sinterklaasfeest. Begin 2004 werden er dus ook nog 900 drinkbekers ter beschikking gesteld. 200 van deze bekers zijn afgelopen zomer met een hulpgoederentransport naar Roemenië verstuurd.De rest van de bekers gaan begin 2005 per container naar de Dominicaanse Republiek verstuurd worden. De Stichting Internationale Kinderhulp is blij met de hulp van Heineken. Met de gedoneerde goederen worden er weer een hoop kinderen geholpen. Wilt u meer informatie over het werk van de Stichting dan kunt u contact opnemen met het kantoor. Telefoonnummer is 078 6 200 258. Mailen kan natuurlijk ook. Het emailadres is info@intern-kinderhulp.org. 

Benefietconcert 27 november 2004 in Rotterdam

Op zaterdagavond 27 november heeft een jeugdgroep uit Rotterdam Noord een benefietconcert georganiseerd. Vier verschillende koren hebben onder leiding van een geweldige band mooie praise nummers ten gehore gebracht. De leeftijd van deze talentvolle mensen varieerden van 14 jaar tot en met 35 jaar. Het was een geweldige avond en zeker voor herhaling vatbaar.

De ruim 120 aanwezigen brachten een totaal van € 264,00 bijeen. De opbrengst zal IKN gaan gebruiken om de kosten van een container naar de Dominicaanse Republiek te dekken. Namens alle kinderen van Internationale Kinderhulp wil ik nogmaals de jeugdgroep van Rotterdam Noord bedanken.

Kerstpakketten voor de Oekraïne 2004

Het IKN Steunpunt Zwijndrecht (Magda en Dimitri Triantos) organiseert dit jaar weer een kerstpakkettenactie. Dit jaar is ervoor gekozen om via ons ICC project in de Oekraïne arme families te voorzien van een kerstpakket. Vorig jaar had het Zwijndrechtse steunpunt via ons project in Roemenië een vijftigtal arme Roemeense gezinnen een kerstpakket gegeven (zie de bijgevoegde foto).

Magda en Dimitri willen een bedrag inzamelen van €1000,-. Dit geld zal overgeboekt worden naar ons ICC project in de Oekraïne. Ter plekke zullen de kerstpakketten compleet gemaakt worden. Het pakket zal voornamelijk uit voedsel bestaan, omdat aan voedsel de grootste behoefte bestaat. Het sturen van voedselpakketten is een duurzame aangelegenheid, vandaar dat er gekozen is om geld over te maken. Op deze manier krijgt de lokale markt ook een (kleine) financiële injectie.

Mocht u mee willen werken aan deze actie dan kunt u een gift overmaken naar :

400.764.482 t.n.v. Stichting Internationale Kinderhulp

Voor meer informatie kunt u bellen met Magda of Dimitri Triantos 078-6100638. Voor vragen kunt u natuurlijk ook bij ons kantoor terecht. (078-6200258)

On Line vragen stellen aan IKN

Vanaf heden is het mogelijk om on-line vragen te stellen aan medewerkers van International Kinderhulp. Uiteraard kan dit alleen tijdens kantooruren. Het vragen stellen gaat via MSN Messenger. (www.msn.com). Het emailadres wat u kunt toevoegen aan uw “contactpersonen” is:

chat@intern-kinderhulp.org

Overlijden Rein van Kooij

Op maandag 16 augustus is Rein van Kooij overleden. Rein is de laatste paar maanden ziek geweest en heeft uiteindelijk de strijd verloren. De afgelopen jaren kwam Rein regelmatig bij Internationale Kinderhulp over de vloer. Regelmatig is hij als vrijwilliger met een vrachtwagen naar Roemenië gereden. Tevens zette Rein zich ook veel in voor allerhande werkzaamheden hier in Nederland. Altijd was Rein bereid om te helpen en was het gezellig om hem om ons heen te hebben… We zullen Rein enorm missen maar nooit vergeten…

Hieronder enkele foto’s:

 

Rein onderweg naar Roemenië (boven).

Op het project in Roemenië en werkzaamheden in Zwijndrecht (onder). 

Bedankje van Dimitri…

Via deze weg bedankt Dimitri Triantos voor alle reacties en steunbetuigingen per email en telefoon welke hij heeft ontvangen in verband met zijn ziekte. Dimitri hoopt snel weer aan de slag te kunnen gaan na de diverse operaties die hij inmiddels heeft ondergaan. 

 

Overzicht 2003 van het IKN / ICC Internationale Netwerk

CAMBODJA:

Het kinderdorp dat in aanbouw is, huisvest al 65 kinderen in 5 huizen. Sommige kinderen zijn oorlogswezen waarvan de ouders gedood zijn door landmijnen van de Rode Khmer. In dit project moet het schoolgebouw nodig uitgebreid worden.

THAILAND:

Het kinderdorp in Mae Tang heeft 4 huizen waarin 60 kinderen wonen. In 4 vluchtelingenkampen hebben wij een noodhulpproject voor vluchtelingen-kinderen uit Myanmar (Birma), hier bieden wij hulp aan 62 kinderen.

INDIA:

Meer dan 60 kinderen tieren welig onder de liefdevolle zorg van Lili Kalighiti. In ons kinderdorp zijn nu 5 huizen voltooid en een zesde huis zal spoedig gebouwd worden.

MYANMAR (BIRMA):

Wij hebben ons derde huis voltooid in ons Mitta Gaye Har kinderdorp. Het vruchtbare akkerland biedt ons de mogelijkheid om veel eigen voedsel te verbouwen. Onze 45 kinderen helpen allemaal mee! Wij bieden eveneens hulp aan 34 kinderen in een vluchtelingenkamp.

SRI LANKA:

Hier zijn twee huizen voltooid en is een derde huis in aanbouw. Meer dan 40 kinderen hebben al een thuis gevonden in dit project.

FILIPPIJNEN:

In Pampanga zijn 3 huizen voltooid. Hier wonen 22 kinderen. Er is een eenvoudige constructie gebouwd die dient als klaslokaal voor de kinderen.

GUATEMALA:

In het Los Pinos kinderdorp wonen momenteel 165 jongens en meisjes, het opvangcentrum huisvest 36 kinderen en de Las Lajas geeft 300 leerlingen een beroepsopleiding.

DOMINICAANSE REPUBLIEK:

In het Las Palmas kinderdorp hebben meer dan 100 ouderloze en in de steek gelaten kinderen nu een gelukkige jeugd.

MEXICO:

Onze eerste 4 huizen in het Baja kinderdorp worden nu bewoond door meer dan 50 weeskinderen. Meer huizen zijn in aanbouw. Momenteel werken wij aan plannen om een onderwijsruimte voor de kinderen te bouwen.

BRAZILIË:

Het IKN/ICC netwerk ondersteunt 25 kinderen in een kinderdorp met 3 huizen. Ook steunen wij 10 dag-opvangcentra die voor bijna 500 kinderen zorgen.

NICARAGUA:

Het in januari 2001 geopende opvangcentrum biedt momenteel onderdak aan 34 kinderen. Wij hebben onlangs een prachtig stuk land gevonden en werken aan plannen om een kinderdorp nabij de stad Chinandega te bouwen. Wij hebben hard geld nodig om met de bouw van dit project te kunnen beginnen, zodat de kinderen zo snel mogelijk uit de huidige overvolle behuizing kunnen vertrekken.

COLUMBIA:

Het programma in Columbia omvat de verzorging van 25 kinderen.

ROEMENIË:

In Roemenië hebben wij het opvangcentrum van ons kinderdorp voltooid - het begin van ons tehuis voor weeskinderen in Odebesti, waar wij al zorgen voor zo’n 40 kinderen. Wij hebben ook het eerste kinderhuis voltooid en de kinderen zijn hier bij hun nieuwe familie ingetrokken. Meer huizen zijn gepland, afhankelijk van het al dan niet beschikbaar komen van fondsen.

OEKRAÏNE

Hier steunt IKN een familie die 10 wees- en/ of in de steek gelaten kinderen in hun gezin heeft opgenomen. Dankzij deze liefdevolle opvang maken de kinderen het goed en gaan ze met veel plezier naar school.

GHANA:

Dit project is klein begonnen met de hulp van het IKH netwerk middels het zorgen voor 6 kinderen. De volgende fase van dit project is het huren van een huis voor de kinderen. Ook zullen de mogelijkheden worden onderzocht om het project in de toekomst uit te breiden.

ZAMBIA:

Tien kinderen wonen op het terrein van het Zambia project, waar één huis gebouwd is en een tweede de voltooiing nadert.

DEMOCRATISCHE REPUBLIEK KONGO:

Dit is ons nieuwste project, waarin meer dan 200 kinderen verzorgd worden op drie verschillende locaties. Wij werken aan plannen om een kinderdorp te bouwen op het eiland Idjwi, waar de eilandbewoners jaren van rust hebben gekend terwijl de burgeroorlog het land teisterde. Zodra de huizen voltooid zijn, zullen de kinderen naar deze veilige vluchthaven overgebracht worden. Dit project heeft het meest urgent financiële steun nodig, aangezien de kinderen momenteel met wel vier tegelijk in een bed moeten slapen vanwege de overbezetting.

Sponsorkorting voor clubs, scholen en goede doelen in ruil voor reclame

IVA GROEP introduceert nieuw sponsorconcept

ROTTERDAM – De in Rotterdam gevestigde IVA GROEP heeft in de zomermaanden een nieuw sponsorconcept ontwikkeld. Het bedrijf dat alles voor kantoor levert (van meubilair tot posters en van computers tot het onderhoud van kopieerapparaten) wil voor scholen, verenigingen en goede doelen iets extra’s doen. IVA GROEP is daarom bereid om sponsorkortingen aan te bieden op aankopen in ruil voor hetzelfde bedrag aan reclame-uitingen. Daar bovenop stelt het bedrijf van directeur Hans Hofhuis indien mogelijk ook gratis meubilair en/of kantoormachines (copiers, pc’s of printers) als extra sponsoring ter beschikking. “Geld verdienen is leuk, maar iets terug doen voor de maatschappij is misschien wel net zo belangrijk, aldus Hofhuis“.

Nadat de IVA GROEP op deze basis was gaan samenwerken met Team Farm Frites-Hartol, de dameswielerploeg van Olympisch kampioene Leontien Zijlaard-Van Moorsel, Rotterdam Basketbal, Sparta en TVO Topsport meende Hofhuis dat de tijd rijp was om het concept ook bij kleinere clubs, scholen en goede doelen te introduceren. “Zeker in een tijd van minder inkomsten en bezuinigingen is gebleken dat die groep enorm geholpen is met kortingen en gratis machines, omdat ze elke euro vaak twee keer moeten omdraaien. Naast dankbaarheid krijgen we er ook een reclamebord, advertentie of een andere commerciële uiting voor terug. Met die publiciteit zijn wij als IVA GROEP weer geholpen. Het is misschien niet helemaal nieuw wat we doen, maar dat we ons pakket zo breed aanbieden, is zeker wel uniek.”

De IVA GROEP begon drie jaar geleden een samenwerking met Rotterdam Basketbal en ondervond feitelijk alleen maar voordelen van deze manier van zaken doen. “We hebben in het Topsportcentrum naast de Kuip drie reclameborden langs het veld staan en die komen bij samenvattingen op TV Rijnmond nog wel eens in beeld. Daarnaast hebben we via de club een aantal nieuwe opdrachten geworven, dus is het voor ons de investering waard gebleken. Daarom zijn we op dezelfde manier ook met Team Farm Frites-Hartol, TVO Topsport en Sparta gaan samenwerken. Daardoor komen we weer in contact met nieuwe bedrijven die de club of school sponsoren en zo is de cirkel rond. Gezien die positieve resultaten hebben we besloten om het IVA Sponsorplan met ingang van oktober van dit jaar veel breder aan te bieden. In principe kan vanaf vandaag elke vereniging, school of goed doel bij ons binnenlopen en voor zijn opdracht om sponsorkorting vragen,” aldus Hofhuis. De directeur geeft toe dat nieuwe klanten concreet weten wat ze bij de IVA GROEP besparen, terwijl het rendement van reclame voor het bedrijf niet altijd duidelijk is. “Maar je moet in het leven ook wel eens zaken op gevoel doen. Ik heb een goed gevoel bij mensen die zich inzetten voor een club, school of goed doel.”

Onlangs voorzag de IVA GROEP het kantoor van Rotterdam Basketbal in de Alexanderhal nog van gratis meubilair uit het pand van Opel Nederland in Sliedrecht. “Weer iets heel anders, maar ook een voorbeeld van zaken doen met gevoel. Van onze relatie Bovis Lend Lease kregen we het verzoek om alle kantoren leeg te halen. Daar hebben we toen het uitzendbureau Top Score van Nora Storm en de Pauluskerk van dominee Hans Visser in Rotterdam voor ingehuurd. Van alle bureaus, kasten, stoelen en tafels zijn er een paar naar Rotterdam Basketbal gegaan. Die zitten er op het kantoor nu prima bij. Met de rest hebben we onder andere de Pauluskerk, Top Score, Xerxes/DZB en basisschool de Eendragt blij kunnen maken.”

Voor nadere informatie kan contact worden opgenomen met  Hans Hofhuis:

010-433.14.00 of mailen naar sponsoring@ivagroep.nl  

Nieuwsbrief IKN Februari 2004

Vrijwilliger van het jaar 2003 in Zwijndrecht:

Dimitri Triantos ontving de vrijwilligersprijs 2003 van de gemeente Zwijndrecht voor zijn vrijwilligerswerk bij Stichting Internationale Kinderhulp. Sinds 10 jaar is Dimitri betrokken bij de stichting als vrijwilliger en sponsor. In die tijd nog vrachtwagenchauffeur van beroep, raakte hij geïnteresseerd in het vervoeren van goederentransporten naar Roemenië, voornamelijk kleding. In de jaren daarna is besloten om structurele hulp te gaan bieden en is IKN gestart met een weeshuis en het kinderdorp Odobesti, Roemenië. Sinds die tijd zijn de busjes verandert in vrachtwagens en is Dimitri al 16 keer naar Roemenië geweest. De goederen zijn veranderd van kleding naar bouwmaterialen, dakbedekkingen, verf, tegels, schoonmaakartikelen en dekens. Bij elkaar heeft hij al ongeveer 100 ton kleding weggebracht.

Dimitri is ook samen met zijn vrouw Magda naar onze projecten in Guatemala en de Dominicaanse Republiek geweest om met eigen ogen te zien wat er gebeurt met uw geld of sponsoring. Zij waren zeer blij en tevreden met wat ze daar hebben gezien. Overal waar Dimitri komt maakt hij foto’s en videofilms. Hij kan uren vertellen over zijn werk voor de stichting. 

In totaal heeft hij ongeveer 170.000 kilometers gereden en gevlogen. Hij besteedt, sinds hij in de VUT is, ongeveer 30 tot 40 uur per week aan IKN. Bijna alle reizen betaalt hij zelf en meer dan 6 maanden aan vakantiedagen zijn opgegaan aan deze reizen. Dimitri noemt zichzelf een idealist, een bedelaar. Iedereen die hij tegenkomt wil hij vertellen van het werk van IKN en vragen of ze op één of ander wijze kunnen helpen of sponsoren. Ook zijn voormalige werkgever, KPB Transporten, kon daar niet aan ontsnappen en sponsort de stichting nog steeds met het gebruik van vrachtwagens, chauffeurs en financieel.

U vraagt zich misschien af wat Dimitri nu werkelijk doet in die 40 uur per week.

Als magazijnbeheerder zorgt hij voor alle in– en uitgaande goederen. Alle inkomende goederen worden gecontroleerd op bruikbaarheid, gesorteerd en ingepakt. Op deze manier kan hij in de gaten houden wat er nog moet komen en wat er nog nodig is voordat een transport kan plaatsvinden. Als goederen aangeboden worden, haalt hij het op met een busje. Als de vrachtwagen of container geladen moet worden is Dimitri er vanzelfsprekend bij. Hij coördineert de vrijwilligers die komen helpen inladen. En vervolgens levert hij de goederen op het project in Roemenië af. Voor andere projecten wordt het transport per boot of per vliegtuig geregeld.

Naast zijn werk in het magazijn staat hij gemiddeld één keer per maand op een rommelmarkt ergens in het land. Hij verkoopt de beroemde sierpotloden uit Roemenië en uiteraard veel bruikbare rommel. Alle opbrengst komt ten goede aan IKN. Tijdens zo’n dag probeert hij nieuwe sponsors te vinden en maakt hij veel reclame voor het werk voor de kinderen. Voor deze reclame monteert hij zelf videofilms en maakt hij mappen met foto’s. Daarnaast probeert hij ook via internet mensen te bereiken, en schrijft zelfs voor een Grieks krantje (Ath. Palmos), dat elke drie maanden uitkomt, zijn belevenissen. “Ik ben blij met mijn hobby, wanneer ik in Roemenië of elders in de wereld bij onze projecten ben, en de lachende gezichten van de tevreden kinderen zie, dan ben ik blij dat ik geen saaie hobby heb, maar een hobby waar mensen en vooral weeskinderen geholpen worden,” aldus Dimitri.

De ervaring van armoede die hij heeft gekend uit zijn dorp in Griekenland, in de jaren 40, is zijn grote drijfkracht, maar ook de motivatie van de medewerkers van de ICC/IKN familie. “Wie de wereld wil verbeteren, moet bij zichzelf beginnen,” is zijn Griekse filosofie. Dat doet hij door zich in te zetten voor de stichting.  Hij wil daarom zoveel mogelijk mensen oproepen zijn voorbeeld te volgen. Niet om in het magazijn te komen sjouwen en dozen in te pakken,  hoewel dat natuurlijk ook altijd welkom is. Maar vooral om bij uw familie, vrienden en kennissen over ons werk te vertellen. U bent donateur van onze stichting, dus u weet wat voor werk we doen. U bent voor onze weeskinderen de beste ambassadeurs. Hoe meer steun we kunnen krijgen, des te meer kinderen we kunnen opnemen in onze ICC/IKN-familie.

Wij zijn dankbaar dat u al lid bent van onze wereldwijde ICC/IKN-familie en samen geven wij 1.400 kinderen een veilig familiegevoel en toekomst. Dank u voor alle steun namens het IKN-team uit Zwijndrecht.

(ICC is de Amerikaanse afkorting voor International Children’s Care en IKN is de afkorting van Internationale Kinderhulp Nederland, redactie.)

Kerstmarkt Walburgcollege te Zwijndrecht

Vrij onverwachts kwam het initiatief van het Walburgcollege om een kerstmarkt te organiseren voor onze actie "wasmachines" voor de Dominicaanse Republiek.

Deze kerstmarkt heeft op 19 december jongstleden op hun eigen locatie plaatsgevonden. Voor diegenen die, om welke reden dan ook niet geweest zijn, kunnen wij garanderen dat zij echt iets gemist hebben. Om u enig beeld te geven van de activiteiten die door de leerlingen zijn georganiseerd, wil ik u een korte impressie geven. Laat hierbij even uw gedachten teruggaan naar de kerstsfeer.

Bij binnenkomst werden we verrast door muziek. Onze stand voor informatie stond dichtbij de hoofdingang. Daarvandaan keken wij op het podium waar gezongen werd. Voor de leerlingen was er een karaoke met zowel moderne liedjes, als kerstmelodieën. Zo kwamen wij erachter hoeveel zangtalenten zich op school bevinden. In de nabijgelegen zaal was een heuse kerstmarkt opgebouwd. Marktkraampjes waar allerlei kerstartikelen verkocht werden, zoals kerststukken, kerstkaarten, kaarsen, enz. Dan al die lekkernijen: kerstkransjes, snoepgoed, pannenkoeken, wafels, allerlei broodjes. Alles tegen een betaalbare prijs; gelukkig is er veel verkocht.

De leerlingen hebben ook aan hun medemens gedacht door alle niet verkochte etenswaren aan de daklozen te doneren. De sfeer was enorm gezellig en de tijd was zo voorbij. Graag willen wij jullie allen langs deze weg nogmaals bedanken voor jullie inzet voor de aanschaf van wasmachines. Het bedrag van € 1.400,= zullen we inzetten voor het project.

26 zetels

Wellicht denkt u hierbij gelijk aan de politiek, maar dit is niet zo bedoeld. Van het bedrijf Bax te Steenbergen ontvingen wij een sponsoring van 26 zetels, meer bekend onder de naam: toiletpotten. Deze sponsoring komt goed van pas omdat er in Odobesti druk gebouwd wordt aan ons kinderdorp. Deze zetels konden wij niet meteen plaatsen binnen ons magazijn, waardoor wij moesten uitwijken naar een andere locatie. Het bedrijf Transport Partners te Steenbergen heeft middels sponsoring voor onbepaalde tijd opslagruimte beschikbaar gesteld voor deze 5 pallets. Inmiddels zijn door een gesponsord transport de pallets in ons magazijn geplaatst tot de volgende reis naar Odobesti. De reservoirs zijn gesponsord door een ander bedrijf, mede dankzij een tip van het bedrijf Bax. Daardoor is deze sponsoring compleet gemaakt.

Een medische sponsoring

Het bedrijf Becton Dickinson (België) heeft ons al eerder geholpen met het beschikbaar stellen van medische goederen voor het Budimex Ziekenhuis in Boekarest, Roemenië. Opnieuw doneerden zij 2 pallets aan ons. In het rijke westen is het vanzelfsprekend dat alles in het ziekenhuis voorradig is, maar dit geldt niet altijd voor de Oostbloklanden. Stelt u zich eens voor dat een behandeling niet kan worden gedaan, omdat bepaalde medische goederen niet voorradig zijn. De risico's van complicaties worden dan alleen maar groter. Wij zijn het bedrijf Becton Dickinson dankbaar om hun zorg en betrokkenheid voor degenen die medische hulp hard nodig hebben.

Het transport van deze 2 pallets werd verzorgd door het bedrijf ABX LOGISTICS (België) N.V., divisie Gent. Zij hebben de pallets vanuit Temse gelost bij het Verhuisbedrijf Geijtenbeek te Goes. Na enige weken van opslag zijn deze pallets met onze eigen IKN-bus naar Zwijndrecht vervoerd. Opnieuw kunnen wij het Budimex Ziekenhuis verblijden met deze gedoneerde medische goederen. Voor het redden van levens is deze sponsoring onbetaalbaar!!

Kerstdienst Sluiskil (Zeeland)

Tijdens een kerstdienst in Sluiskil mocht ik in 10 minuten de aanwezigen informeren over ons werk voor weeskinderen in Kongo. Onder het motto "Vrolijk Kerstfeest" koppelde ik een stuk Bijbelse geschiedenis aan het hedendaagse. Stelt u zich eens voor: op de vlucht, net als Jozef en Maria gevlucht waren voor Herodes. U kent het verhaal, alles komt goed. God houdt zich aan Zijn belofte over een Verlosser. Wat is "Zegen" als u opeens alleen op de wereld staat:

- uw ouders verliest door ziekte of moord (Zie artikel  “Kongo” in ons magazine jaargang 3, 3),

- uw biologische broers/zusters kwijtraakt.

Daar sta je dan als wees. Geen rust, geborgenheid, angst, pijn, etc.

“Waar is God?”, deze vraag is regelmatig te horen onder vele mensen. Een antwoord kan ik u hierop niet geven, dat is meer persoonlijk. God is waar en hoe u Hem wilt zien. Dagelijks maak ik onverklaarbare dingen mee tijdens mijn werk, maar het is geen bewijs van Zijn bestaan. Het geloof dat Hij om de mensheid geeft, kan daar het antwoord liggen, als we kijken naar de resultaten die wij boeken op onze projecten. Het uiteindelijke bedrag wat via collecte is binnengehaald is € 340,=. Met dit bedrag kunnen wij speciale hulpmiddelen aanschaffen voor de 202 weeskinderen in Kongo.

Christa Breure

Buffet ROC te Goes

Om de studenten van het 2e-jaars cluster "Welzijn" enig idee te geven op welke wijze IKN weeskinderen helpt, heb ik een gastcollege gegeven op het Regionaal OpleidingsCentrum (ROC). Hierbij zijn de verschillen aan de orde gekomen over onze cultuur in vergelijking met onze projecten, voornamelijk in de Dominicaanse Republiek. Met de actie voor wasmachines is dit thema verder uitgediept. Hoe deden onze voorouders de was en hoe gaat het tegenwoordig? Zijn wasmachines nodig in ontwikkelingslanden?

De eindconclusie van de studenten is, dat zij dankbaar zijn om op te kunnen groeien in een welvarend land. Dit thema heeft ze zeker aan het denken gezet. Om deze actie kracht bij te zetten, hebben de 2e-jaars studenten van de cluster "Welzijn" op 29 januari jl. een buffet georganiseerd. Een half uur voordat het buffet begon was er gelegenheid om de informatie te verstrekken aan de ouders en docenten. Rond 18.00 uur werd het buffet geopend. De ruimte was zeer sfeervol aangekleed, tafels waren netjes gedekt, compleet met menukaarten. Zelfs de studenten hadden zich sfeervol uitgedost volgens Dominicaanse begrippen. Het geheel zag er goed verzorgd uit.

Het was net of we niet meer op het ROC waren. Onder begeleiding van twee docenten hebben de studenten zelf alle gerechten voorbereid. Het eten was heerlijk!

Op dezelfde avond zijn er ook nog twee palmbomen, een cactus en een schilderij geveild. De opbrengst van dit buffet wordt nog bekend gemaakt. 

Deze actie krijgt een vervolg en daar kijken wij ook weer naar uit! Welk cijfer de studenten voor dit buffet gekregen hebben is mij niet bekend, maar van mij hebben zij een 10 verdiend!                              

Christa Breure

Naar aanleiding van het lesonderdeel gegeven op het ROC te Goes, zijn de studenten enthousiast naar huis gegaan en hebben daar verteld over deze dag. Eén van de ouders heeft als reactie daarop het volgende gedicht geschreven.

Donderdag 15 januari 2004

 

De stenen brug

Onder een sterrenhemel hier ver vandaan

huilen de wolken

om de gruwelen

aan mijn broertjes gedaan

aan mijn zusjes

wij dragen de stenen tranen

van ons vlees en bloed

over een stenen brug

hier ver vandaan

fietst een man

over een stenen brug

met een pak luiers

voor zijn Sara uit Colombia

waar nog steeds de wolken huilen

op zoek naar een weg

terug naar dat land

onder een sterrenhemel

hier ver vandaan

 

L.C. Beije, Goes

Benefietconcert voor 202 weeskinderen (Kongo)

Ruim een jaar spelen wij, familie Breure, als gezin Djembé (Afrikaanse trommel) bij de groep Bliss, Afrikaanse Percussie Lessen te Goes. Afgelopen jaar kwam het idee op om weer eens met de hele groep Djembé te spelen. Mijn vraag aan onze Djembé leraar Sjaak van Elk was: “kunnen we spelen voor een goed doel?” Hij bedacht zich geen moment, wetende dat ik bij IKN werkzaam ben. De vraag was voor welk land? Het kon niet uitblijven dat dit voor Kongo zou zijn. Mooier kan het niet; Djembé spelen voor een land waar dit instrument traditioneel wordt bespeeld net als in vele andere Afrikaanse landen.  Twee dagen na het ontstaan van dit plan, kregen wij een zaal gesponsord door de voormalige beheerder van "De Vroone" te Kapelle. De eerste aanzet was er, en de rest ging met enige inspanning bijna vanzelf.

Op zaterdag 7 februari jongstleden was het zover! De avond begon met een ballonnenwedstrijd. Ballonlabels waren uitgedeeld aan drie basisscholen uit Kapelle: 't Honk, De Linge en De Moolhoek. Ter ondersteuning aan deze actie hebben 6 vrijwilligers van een Interkerkelijke jeugdgroep “16+ van    18-hoog” meegeholpen met het opblazen van de ballonnen met helium. Rond 18.15 uur kwamen de eerste kinderen zich aanmelden voor het oplaten van de ballonnen. Het was stormachtig weer; dat heeft ertoe geleid dat er slechts 15 kinderen aanwezig waren in plaats van de gehoopte 300. De kinderen mochten meerdere ballonnen aan hun kaartje bevestigen, wat er indrukwekkend uitzag. Met zijn allen telden we terug van 10 naar 1. De ballonnen werden met een vreugdekreet losgelaten. De kinderen waarvan de ballonnen het verste komen, verdienen een prijs. Na 7 maart a.s. worden de winnaars bekend gemaakt via hun school. De prijzen houden we nog even geheim.

Aansluitend ging deze avond rond 19.00 uur verder met het Djembé benefietconcert. De avond werd geopend door de Wethouder van Culturele Zaken, de heer Niewenhuijse, gevolgd door een korte toespraak. Vervolgens heb ik een woord van dank uitgesproken naar familie de Wee, de beheerders van "De Vroone", voor het beschikbaar stellen van de Bruellis-zaal. Na een korte uiteenzetting over ons project in Kongo, gaf ik het woord aan Sjaak, die de Djembé groep Bliss introduceerde. Daaropvolgend gaf Bliss de eerste paar optredens. Tijdens de pauze werd er een loterij gehouden waarvoor de prijzen beschikbaar gesteld waren door het bedrijfsleven. De hoofdprijs,een Djembé, was gebouwd door Bert den Dunnen. De troostprijs, een mini- Djembé, was gemaakt door één van de leerlingen van Bliss.

Er was gelegenheid voor de aanwezigen om de stands te bezoeken van de "Wereldwinkel" (Kapelle), "Bert den Dunnen" (trommelbouwer in Kattendijke) en van  IKN. Zowel de wereldwinkel als Bert den Dunnen hebben 10% van hun opbrengst toegekend aan ons project. De Percussie groep Tak 'n Djola uit Zierikzee gaf een optreden. Voor de liefhebbers was er gelegenheid om te dansen en daar werd ook gebruik van gemaakt. Tijdens de pauze van Tak 'n Djola was er een veiling  van drie schilderijen gemaakt door Reynier de Muynck (Goes) en Daniëlle van Schutterhoef (Leiden). Twee van de drie schilderijen worden via onze website, www.intern-kinderhulp.org, opnieuw geveild. De sluiting van deze actie is maandag 15 maart a.s. De hoogste bieders worden eigenaren van deze bijzondere kunstwerken. Als afsluiting van de avond mochten de aanwezigen zakjes met bloemzaadjes meenemen. Er zijn ongeveer 250 mensen geweest. Voor velen was deze avond voor herhaling vatbaar. De opbrengst van deze avond is tot nu toe € 831,= (in afwachting van de veiling op onze website).

De volgende bedrijven willen wij nogmaals van harte bedanken: Bliss (Djembé lessen), Restaria De Pauw, Cees Kole makelaar-taxateur o.g., Lingerie L'Hirondelle, Kapsalon Marije,   J & R Schoenmode, Bloemkwekerij P. Hermes, Boezjon Mannenmode, C1000 Harlaar, Elektro Lamper, Drogisterij Looijen, Wereldwinkel Kapelle, Kinderboetiek "De Doerak",  Flowershop Kapelle, Scheepstra Assurantiën, De Jonge Parket, Toerkoop Reisburo Rosa, Christelijke Boek-handel De Bron, Tankstation Gebr. op 't Hof, Den Dekker Muziek b.v., Juwelier van Koeveringe, Wagen-voorde Lastechniek (ballonnen), Notariskantoor Meijling & Sarneel (ballonnen).

Een ieder bedankt voor hun muzikale inbreng en het bezoeken van deze bijzondere avond.                    

Kinderen voor Kinderen

Nee, dit gaat niet over het populaire zangprogramma “Kinderen voor Kinderen” dat de Nederlandse en de Belgische kijkers 20 à 25 jaar geleden aan het kleine scherm gekluisterd hield. De kinderen, bedoeld in de titel, zijn kinderen van het jeugdkoor “Mega Kids” die voor onze weeskinderen in Roemenië hebben gezongen. Hiermee dragen zij hun steentje bij aan de bouw van het tweede huis van het kinderdorp in Roemenië.

Dit was dan ook meteen de start van het 7de concert georganiseerd door ICC-België. Dit concert vond plaats op zaterdagavond, 7 februari, vanaf 19.00 uur in de Adventkerk in Antwerpen. Niet alleen de kinderen hebben gezongen, maar ook de jongeren van het jongerenkoor “ReDouble” hebben hun stemmen laten horen.

Beide koren stonden onder leiding van Martin & Karin Koornstra, die alle liederen (zowel in het Nederlands als het Engels) zelf geschreven hebben. Doordat de pianiste Barbara Garmyn verhinderd was, was het koor “Touched” uit Hasselt bereid om voor ons twee extra liedjes te zingen.

De “Mega Kids” hebben het eerste deel van het programma op zich genomen. De ongeveer 230 bezoekers werden al vlug in de juiste stemming gebracht en konden ook alle teksten meezingen van het grote scherm. Net voor de pauze konden de concertgangers genieten van een 15 minuten durende presentatie over het werk van ICC wereldwijd en in het bijzonder het vrijwilligersteam in België. Aansluitend werd de presentator Ronny Van Dessel  verrast door het kinderkoor “Mega Kids” met de overhandiging van een envelop met € 220,50. Dit geld is door henzelf ingezameld door de verkoop van concertkaarten, het leeghalen van spaarpotjes, etc. Dit was een zeer aangename verrassing voor het Belgische ICC-team.

Tijdens de pauze kregen de mensen de gelegenheid om een drankje te nuttigen, dat ondanks het grote aantal bezoekers, toch vrij vlot verliep. Dankzij de hulp van een aantal vrijwilligers uit Antwerpen is de pauze tot een goed einde gebracht. Ook was er gelegenheid om de stands van ICC België en van de Mega Kids te bezoeken. Na de pauze moest deze mensenmassa echter weer zo vlug mogelijk op de plaatsen gaan zitten, wat na 5 tot 6 maal herhalen toch uiteindelijk gelukt was.

Dit was dan ook meteen de start van het tweede deel dat geopend werd door het koor “Touched” uit Hasselt.

De tweede act van het programma was het jongerenkoor “ReDouble”. Dit gospelkoor bracht mooie liederen ten gehore. Naast enkele liederen zoals o.a.: “Like a Mighty River”, “There is a God” en “Shine your Light” werd er geëindigd met het lied “Hallelujah, He is Risen” dat de grondvesten van het gebouw deed daveren en waarvoor het publiek volledig uit zijn dak ging. Hoe mooi is het niet dat kinderen zingen voor kinderen en ook jongeren die zingen voor kinderen. Wel, die avond werd dit ook verwezenlijkt en hebben kinderen en jongeren gezongen voor kinderen die het minder goed hebben dan zijzelf.

Dankzij de inzet van deze jonge mensen heeft dit concert, georganiseerd door ICC-België, tussen de € 1.500,= en € 1.600,= opgebracht, wat zeker de moeite waard is. Naast dit bedrag heeft ICC-België drie nieuwe sponsors (voor een kindje) erbij. Net zoals het voorgaande concert was dit wederom een groot succes. Het hele ICC-team wil dan ook iedereen bedanken die het concert bezocht hebben, die achter de schermen hebben meegeholpen en die hebben gezongen. En we mogen toch ook zeker niet de mensen vergeten te bedanken die vóór het concert pannenkoeken hebben gebakken voor de kinderen en de jongeren van beide koren, zodat zij niet met een lege maag moesten optreden.

Ons allereerste concert in 1997 werd eveneens in de  Adventkerk van Antwerpen gehouden. Dit jaar mochten we opnieuw gebruik maken van dit prachtige gebouw, maar dit wil zeker niet zeggen dat de cirkel rond is en dat we zijn geëindigd waar we gestart waren. Nee, we gaan zeker door en hopen dat we in de toekomst meerdere concerten mogen aanbieden.

Ronny van Dessel, ICC-België

Geschiedenis en voortgang Kongo

Er is nooit eerder zo’n grote nood geweest in Kongo dan op dit moment. Eén van de rijkste landen in de wereld, voorheen bekend als Zaïre, is nu één van de armste geworden, verdeeld door oorlog en op de rand van een economische instorting. Sinds 1994 is de Democratische Republiek van Kongo in oorlog en de effecten van oorlog in de omringende landen als Rwanda dringen ook door in Kongo. Het land was verdeeld tussen de overheidscontrole in het westen en de rebellen in het oosten. Vorig jaar was een vredesakkoord getekend. Momenteel proberen de regio’s samen te werken. Men schat dat er 2,5 miljoen mensen zijn overleden in de afgelopen 3 jaar. De kinderen die hierdoor achterblijven zijn erg kwetsbaar.  

PROLASA (een organisatie opgericht om medische klinieken op te bouwen en te beheren) wordt dagelijks geconfronteerd met de conditie van het land. In het oosten van het land in Goma worden kinderen voor medische behandeling naar hen toegebracht. Omdat zij geen ouders of thuis hebben, is PROLASA gestart met het opnemen van kinderen en het geven van lichamelijke verzorging. Veel van deze kinderen zijn door ondervoeding op het randje van de dood. De organisatie doet haar best om zoveel mogelijk kinderen te verzorgen, maar vrij snel is gebleken dat het verzorgen van deze kinderen boven hun mogelijkheden uitsteekt. De kinderen werden tijdens de oorlog ondergebracht in plaatselijke pleeggezinnen, maar deze families konden niet langer voor de kinderen zorgen, aangezien zij door de oorlog zelf nog nauwelijks te eten hadden. 

Uiteindelijk heeft PROLASA eind 2001, contact gezocht met ICC, Dr. Barry Wecker uit Canada, om te zien of er een mogelijkheid was om hulp te bieden. De kinderen tussen 10 en 12 jaar waren inmiddels overgebracht naar het Rode Kruis. Nu hebben ze nog ongeveer 200 kinderen onder de 10 jaar. We hebben hun verzoek aangenomen en vervolgens het project bestudeerd. De situatie werd enkele weken nadat zij contact met ons hadden opgenomen verergerd. Op 17 januari 2002 barstte de vulkaan Mt. Nyiragongo uit, waardoor duizenden mensen werden gedwongen uit Goma te vluchten. De stromende lava verwoestte een groot deel van de stad en brak de landings-/startbaan van het internationale vliegveld doormidden.

In mei 2002 bracht een ICC team een bezoek aan Afrika en stopte in Kigali, Rwanda, om een delegatie uit Goma te ontmoeten om geïnformeerd te worden over de situatie. Op dat moment was het, politiek gezien, nog erg riskant om Kongo binnen te gaan. Het ICC team besloot dat er direct bekeken moest worden welke noden er waren, zodat zij een bepaald bedrag aan fondsen beschikbaar kon stellen voor hulp. De situatie was zo schrijnend dat 40 kinderen door ondervoeding zouden overlijden als er niet binnen 3 maanden iets gedaan werd. Binnen vier maanden zou deze situatie zich herhalen voor 40 andere kinderen. Het begin van de samenwerking tussen ICC en PROLASA was hiermee vastgesteld.

Sinds die eerste ontmoeting heeft ICC twee reizen gemaakt naar de projectgebieden in Kongo. Op het moment dat we in maart 2003 arriveerden, zorgden we voor ongeveer 200 kinderen op vier locaties, Masis,  Beni, Goma en Idjwi. Aangezien het eiland Idjwi in het midden van het Kivumeer ligt, en daardoor buiten het oorlogsgebied valt, heeft ICC besloten om daar een kinderdorp te gaan bouwen. Het dorp doneerde het benodigde land. Er werden tijdelijke gebouwen neergezet om de kinderen op het eiland te huisvesten. Daarnaast werden twee klaslokalen, een kliniek en een gastenvoorziening gerealiseerd. Ondanks dat de omstandigheden sterk verbeterd waren, was er nog steeds veel te doen. De kinderen sliepen met z’n vieren in één bed en hadden elk één stel kleding om te dragen. Ze werden in ieder geval voorzien van voedsel en medische behoeften. Aangezien Beni ver van Goma ligt, besloot ICC dat het beter was om twee huizen te huren om de kinderen een juiste huisvesting te geven.

Paul Edgren, landontwikkelaar en bestuurslid van ICC, en zijn vrouw Janet vergezelden, vorig jaar september, een ICC team om een ontwerp voor het kinderdorp te maken. Tegen die tijd hadden we een extra stuk land gekocht, en was er geld beschikbaar om het eerste huis te bouwen. Paul maakte het ontwerp voor het kinderdorp en bepaalde de eerste vier terreinen voor de huizen. De beschikbare gelden werden gebruikt voor de bouw van twee huizen, zodat de kinderen onderdak hadden.  Totdat er meer huizen zijn gebouwd, worden hier 21 kinderen opgevangen. Alle kinderen in de schoolleeftijd wonen op het eiland en gaan naar school. De kleinere kinderen en degenen die meer medische aandacht nodig hebben wonen in Goma.

Op dit moment (februari 2004) hebben we:

118 kinderen op het eiland Idjwi

43 kinderen in Goma

41 kinderen in Beni

Plannen voor de toekomst:

We hebben als doel om 10 huizen te bouwen voor de kinderen op Idjwi. Naast deze huizen worden ook een ontmoetingsplaats en een school voor de kinderen en woningen voor de leiding gebouwd. Een hydro-elektrisch project is voltooid om het kinderdorp en een paar naburige huizen te voorzien van elektra. Dit is de eerste elektriciteit op het eiland. Het geld wat bijeengebracht is, is bestemd voor een water-systeem vanaf de bronnen verder in de bergen. Er is tevens geld opgehaald voor een molen om cassave te malen voor het project en de dorpsbevolking. Het plan is om een landbouwprogramma te beginnen dat de kinderen van voedsel zal voorzien en een beetje inkomen zal geven van de extra’s die verkocht kunnen worden.

In december 2003 is er een transport met medische apparatuur, voorraden en ook voeding en kleding van Canada in Goma aangekomen. De aanschaf van een auto voor Goma kan gebruikt worden voor het halen en brengen van de kinderen en het vervoeren van voorraden. In Beni willen we graag twee huizen bouwen om kinderen te huisvesten in plaats van hen te laten wonen in gehuurde voorzieningen.  

Sharon Fleck, Programs Director, ICC

Februari 2004

ICC Cambodje rapport april 2004

Huizen Kinderdorp

Er zijn nu 5 huizen met een gemiddelde van 13 kinderen in ieder huis. Het zijn gelukkige, familiehuizen met zorgdragende en hardwerkende huisouders. Ieder huis heeft zijn eigen groentetuin ontwikkeld en fruitbomen. We zijn nog meer waterputten aan het uitgraven voor de huizen daar het zeer tijdrovend is om steeds water over verre afstanden te vervoeren in het droge seizoen.

De kinderen zijn over het algemeen zeer gezond en lichamelijk ook sterk. De oudere jongens spelen zeer graag voetbal en hebben zij net nieuwe doelen gemaakt en geplaatst en ook netten. ICC houdt ook een voetbaltornooi voor de lokale scholen en dit is een goede gelegenheid om relaties op te bouwen met de lokale gemeenschap.

Het muzikale talent, in het bijzonder van de jongens, is open gebloeid. De laatste 3 jaar hebben donateurs gitaren, keyboards, slagwerkinstrumenten en traditionele Khmer instrumenten voorzien en de muziekgroep heeft zichzelf de basisprincipes van de muziek aangeleerd. Zij hebben hun muziekvaardigheid bijgeschaafd en verfijnd en is nu een getalenteerde groep muzikanten die misschien in de toekomst de mogelijkheid kunnen krijgen om te kunnen touren in Cambodja. Hun programma bestaat uit traditionele Khmer muziek, zang en dans met traditionele Khmer kostuums en een mannelijke zanggroep (begeleid met gitaar) die een harmonieus geheel vormen met christelijke ballades en enkele Engelstalige liederen. Hun repertoire groeit.

School

De school ontwikkelt zich ieder meer en meer en is ooit gestart vanuit de woonkamers van de huizen. We hebben nu twee schoolgebouwen, een Lagere School (kindertuin tot de 6de graad) en een Middelbare School (graden 7 tot 10). Het volgende schooljaren (september 2004 – juli 2005) komen de 11de graad erbij en het jaar erop de 12de graad. We hebben zeer toegewijde schoolpersoneel die zich volledig inzetten voor de kinderen. De standaard van onderwijs is hoog en de lokale en regionale scholen achten onze school als uitstekend en eersteklas op het gebied van onderwijs en voorzieningen (faciliteiten).

Er is bibliotheek die zeer goed en efficiënt werkt. Alle ICC leerlingen en studenten en het personeel kunnen boeken lenen en we zien kinderen bij hun huisouders zitten die hen leren te lezen. Bibliotheken zijn zeer zeldzaam in Cambodja.

We hebben ook een langdurig Engelstalig programma lopen dankzij een vrijwilliger die bereid was om een lange tijd hier te blijven. Een andere leerkracht Engels zal volgend schooljaar arriveren zodat wij ’s avonds volwassen onderwijs en gevorderd onderwijs kunnen aanbieden. Ons personeel is graag bereid om Engels aan te leren.

Dit jaar werd de school geopend voor de lokale gemeenschap met extra verlaagde schoolkosten zodat het voor de mensen uit de lokale gemeenschap betaalbaar is om hun kinderen naar school te sturen. Voor ieder tiende kind uit het dorp dat de schoolkosten kan bekostigen, selecteert de dorpsleider één behoeftige familie om één van hun kinderen gratis naar school te kunnen laten gaan. Ongeveer 30 kinderen uit het dorp gaan naar onze school dit jaar en we hebben een wachtlijst voor de lagere klassen.

Landbouw

De grote meerderheid van het domein is nu onder oogst alsook de boomgaarden en al het gras is gekortwiekt. Dankzij de tractor en de werktuigen, die via een container door Australië werden toegestuurd, is dit mogelijk geworden. De oogsten in het regenseizoen zijn zeer overvloedig, zoals zoet aardappelen, suikerriet, sojabonen, groene bonen, maïs en uitgebreide markttuinen. Bananenplanten, mango’s en papajabomen werden geplant en groeien zeer goed.

Meer waterputten en enige vorm van irrigatie zijn nodig om de productiviteit te verhogen in het droge seizoen. We zoeken nog naar alternatieven, een meer economische manier om water te pompen via een windmolen, via zonne-energie, enz. …

Onderzoek zal ook nog gedaan worden om een champignon boerderij op te starten.

Industrie

Een kippenfarm, naaiatelier en een baksteenindustrie werden opgestart. Bakstenen is een belangrijke industrie daar zij gebruikt worden voor het bouwen van de nieuwe huizen. Alle oudere jongens werden in deze vaardigheden getraind.

De kippenindustrie heeft een redelijke winst gemaakt tot de Vietnameze industrie de eiermarkt heeft overspoeld waardoor de prijzen te laag werden om winst te kunnen maken.

Het naaiatelierproject loopt op dit moment binnen de school. We hebben goede, elektrische en industriële machines maar wachten nog op elektrische bevoorrading vooraleer deze industrie verder kan ontwikkeld worden. We onderzoeken ook de mogelijkheid om een micro-industrie (naaiatelierindustrie) voor de lokale arme jonge vrouwen en moeders te voorzien, zodat zij een eigen thuisinkomen kunnen ontvangen. De vrouwen maken mooie gehaakte topjes en we zoeken ook een markt voor dit.

Bouwprogramma

We hebben een uitgebreid bouwprogramma gepland voor 2004-2005. We plannen de bouw van één huis voor het kinderdorp, maar nog meer zullen nodig zijn. We plannen ook voor de bouw van een opleidingscentrum, huizen voor het personeel, een administratief gebouw, een huis voor de persoon die de kinderen begeleid en observeert en een gebouw voor een computerlokaal, een laboratorium, een bibliotheek en de schooladministratie. Sommige van deze projecten werden reeds gefinancierd en zijn er teams die deze gebouwen zullen bouwen, maar nog andere van deze projecten hebben nog dringende nood aan teams die dit op zich willen nemen als een financieringsproject en / of bouwproject.

We zijn dankbaar dat een echtgenoot van één van onze Engelse leerkrachten een bouwvakker is en bereid is om alle bouwprojecten mee te begeleiden en superviseren. Een andere echtgenoot is ook zeer handig en een multi getalenteerd werker. De timing van God door deze twee koppels naar ons project te sturen is perfect.

Fietstocht door Kees v.d. Heiden

Mijn naam is Kees v.d. Heiden en ben 1ste jaarsleerling op het ROC te Goes. Ik volg de opleiding Helpende Welzijn.  Eén van mijn passies is fietsen. De actie bloembollen voor de actie wasmachines ter ondersteuning voor de aanschaf van wasmachines in de Dominicaanse Republiek is inmiddels achter de rug. Al enige tijd liep ik te broeden op een nieuwe uitdaging en dat is fietsen voor het goede doel.

Op 1 juni jl. ging ik voor het goede doel vanuit Goes fietsen naar Gouda in één dag. De afstand was ongeveer 130 km! Op 12 juli jl. heb ik, op het ROC te Goes, in het bijzijn van mijn mede-leerlingen een cheque aan Internationale Kinderhulp overhandigt met het bedrag van €  2213,07 voor deze actie.

Dit bedrag is tot stand gekomen door alle activiteiten van het ROC te Goes, beginnende met het buffet in januari; daarna de bloembollen verkoop in februari en maart en tot slot de sportieve activiteiten op 1 juni jl., zoals, wandelen, skaten, en op de fiets in een tijd van 5 uur en 2 minuten van Goes naar Gouda . Wij kijken terug op een zeer geslaagde actie!

Het streef bedrag lag rond de €  3500, = en uiteindelijk is het eind resultaat rond de € 5200, = mede dankzij de inzet van het Walburgcollege te Zwijndrecht met hun kerstmarkt en scholen in het basisonderwijs in zowel Zwijndrecht als Kapelle-Biezelinge.

Groetjes,

 Kees v.d. Heiden uit ’s Gravenpolder

Alle medewerkers van Internationale Kinderhulp danken alle scholieren (en in het bijzonder Kees),  en alle sponsors voor de inzet!!

 

 

Nieuwsbrief IKN oktober 2004

Introductie nieuwe directeur IKN

KINDEROGEN

De ogen van een kind vertellen ons volwassenen hoe het er aan toegaat in deze wereld.

De ogen van een kind geven aan, dat het kind blij is.

De ogen van een kind zeggen, dat het kind verdrietig is.

De ogen van een kind laten zien, dat het kind lol heeft.

De ogen van een kind verraden, dat het kind zich diep ongelukkig voelt.

De ogen van een kind hebben mij verteld, dat ik niet alleen aan mijzelf moet denken.

De kerst van 1995 heb ik samen met mijn broer, Vasili, doorgebracht in Roemenië. Als vrijwilliger van Internationale kinderhulp wilden wij een groot aantal kinderen in Boekarest een kerstcadeautje brengen. Dit idee was ontstaan in de zomer van 1995. In onze vriendenkring hadden we flink rondgebazuind, dat we met de kerst naar Roemenië zouden gaan. We vroegen om 2de hands speelgoed. Wat mijn hart raakte was de spontaniteit van de kinderen hier in Nederland. Vaak hoor je, dat kinderen niets willen delen. Maar toen ze hoorden, dat veel kinderen in Roemenië helemaal geen speelgoed hadden, vlogen ze naar hun kamer en zochten wat leuks uit. Tijdens ons bezoek in Roemenië bezochten we een aantal ziekenhuizen en een aantal gezinnen. De beelden van verdriet, armoede en pijn zijn mij toen bijgebleven. Maar ook de beelden van lachende mensen, vreugde en hoop. Want ondanks hun miserabele levenssituatie gaan ze door.

Deze levenservaring heeft mij tot nadenken gezet. In die tijd was ik samen met een vriend eigenaar van een computerbedrijf. Samen hadden we een groothandel in computeronderdelen opgezet en in 10 jaar tijd groeide het uit tot een bedrijf met 35 man. Ik had de beschikking over een dure auto, een riant salaris en een mooi appartement aan het water. Uit eten gaan en regelmatig op vakantie behoorde ook tot mijn luxe leventje.

Maar de beelden van de kinderogen bleven mij achtervolgen. Na lang overwegen en veel bidden besloot ik uit het bedrijf te stappen. Ik ging weer naar school. Ik koos voor de hbo opleiding Sociaal Pedagogische Hulpverlening in Rotterdam. Om aan de kost te komen, solliciteerde ik bij Orthopedagogisch Centrum Maasstad. Hoewel ik niet over enig diploma beschikte werd ik op basis van enthousiasme, motivatie en een stuk levenservaring aangenomen. Het werk bestond uit het begeleiden van moeilijk opvoedbare jongeren (leeftijd van 16 tot 20 jaar) naar zelfstandigheid.

Naast mijn werk ben ik altijd actief geweest als vrijwilliger bij de Stichting Internationale Kinderhulp. Toen er begin dit jaar (februari 2004) een vacature vrijkwam voor het directeursschap van de stichting besloot ik hierop te solliciteren. Vanuit de Verenigde Staten, waar het hoofdkantoor zit van Internationale Kinderhulp, werd er positief gereageerd op mijn sollicitatie. Mijn werk met de jongeren bij Maasstad wilde ik wel goed afronden dus spraken wij af, dat ik op 1 september 2004 zou gaan starten bij de Stichting Internationale Kinderhulp.

Het is nu begin september en mijn werk als directeur is begonnen. De eerste maanden wil ik gebruiken om samen met het IKN-team een meerjarenplan op te stellen met duidelijke doelstellingen. Een belangrijke doelstelling zal zijn, dat we de mensen in Nederland meer bewust willen maken van al het goede werk waar wij mee bezig is. Het werk wat Internationale Kinderhulp wereldwijd doet is geweldig. Door uw financiële steun hebben onze kinderen weer hoop op een mooie toekomst . Hoe ik dat weet? Kijkt u maar in de ogen van dit kind.

Lambro Triantos

In Memoriam

Eén van onze vaste vrijwilligers, Rein van Kooij, is na een paar maanden ziekte overleden op 16 augustus. Hij was voor de stichting onmisbaar als het ging om klussen, het ophalen van goederen bij bedrijven en particulieren, zijn expertise over alles wat met de bouw te maken had, het inladen van de vrachtwagen en transporteren van de goederen naar Roemenië. Altijd was Rein bereid om te helpen. Naast de alledaagse werkzaamheden van de medewerkers was hij altijd een welkom gezelschap op de stichting. Hij liet ons vaak achter met glimlach.

Een paar dagen voor zijn laatste transport naar Roemenië kwam hij het kantoor binnen met een brede grijns. “Nog een paar dagen dan gaan we weer op weg naar Roemenië. Ik ben benieuwd hoe het eruit ziet. Het is altijd weer een verrassing wat er weer veranderd is.” Bij terugkomst vertelde hij dat het altijd een voldoening is om met een volle wagen naar het project te rijden: “Ik zie de blije gezichten met het kleine beetje wat ik hen heb gebracht. Van de goederen die we in vorige jaren hebben gebracht zie ik wat ze hebben gebouwd. De blije en liefdevolle gezichten van de kinderen op het project, doen mij niet vergeten waarom ik dit doe. Zij motiveren mij om dit mooie werk te blijven doen”, aldus Rein van Kooij.

Helaas heeft het niet zo mogen zijn,dat Rein dit werk voort mag zetten. Hij heeft ons nog wel een belangrijke levensles achtergelaten. Op zijn sterfbed zei hij tegen een aantal dierbaren:” Alles wat overblijft is liefde”.

 

We zullen Rein enorm missen maar nooit vergeten.

Sponsorschap: een gift uit liefde

Er zijn wel eens donateurs die zich afvragen of dat kleine bedrag dat zij zich iedere maand kunnen veroorloven echt effect heeft op de kinderen binnen onze zorg. Ieder donatie —welk bedrag dan ook— heeft een diep effect op de levens van de kinderen binnen de verzorging van de projecten van ICC.

Het is waar dat sponsorschap letterlijk levens redt. Veel van onze kinderen zouden de omstandigheden niet overleefd hebben als zij hun weg niet gevonden hadden naar één van de projecten van ICC. Tijdens onze reizen langs de projecten vragen veel kinderen of wij hun sponsors persoonlijk kennen. Soms kunnen we zeggen dat dat zo is en vertellen we de kinderen wat een bijzondere mensen dat zijn. Zelfs als we moeten zeggen dat we de sponsor van de kinderen niet persoonlijk kennen, reageren de kinderen met de vraag of wij aan hun sponsor willen vertellen hoeveel zij van ze houden en hoe dankbaar ze zijn voor wat hun sponsor voor hen doet.

Voor veel van onze kinderen is de getoonde acceptatie en hulp van hun sponsor de eerste keer dat zij onvoorwaardelijke liefde ervaren. Het idee dat iemand uit een ver vreemd land, die ze nog nooit hebben ontmoet, hun iets geeft zodat zij een veilig en liefdevol huis kunnen hebben, heeft een veelbetekenend en levensveranderend effect op hun leven.

Helaas blijkt dat we niet genoeg sponsors hebben. Veel van de kinderen binnen onze zorg zijn zonder sponsor. Terwijl deze kinderen fantastische, liefdevolle zorg krijgen in hun nieuwe families, kunnen ze niet de speciale relatie meemaken die alleen een sponsor zoals u kan geven. Elke dag komen nieuwe kinderen door de “voordeur” van ICC. Wij willen zelfs niet één kind terugsturen, maar zonder de hulp van meer liefdevolle en ondersteunende sponsors weten we niet wat de toekomst brengt.

(Gedeelte van een artikel uit de QuePasa van september 2003, geschreven door Alcyon en Ken Fleck)

De voordelen van Sponsorschap

Het gebeurt niet vaak dat we direct reactie krijgen naar aanleiding van een artikel in QuePasa. Onze uitgave van september 2003 was een uitzondering. Binnen een paar dagen hadden we twee brieven ontvangen waarin verteld werd hoe de voordelen van sponsorschap van een kind via ICC het leven van de schrijvers heeft beïnvloed. De eerste brief kwam van familie Plank uit Amerika, die één van onze kinderen sponsort in Thailand. Hieronder staat een samenvatting  uit de brief:

Het is drie jaar geleden dat wij in contact kwamen met ICC. We geven onze twee zonen thuis les en gingen in gebed over een leraar die hun Spaans kon leren als een deel van hun onderwijsprogramma. Een kerklid kwam langs. Zij was een gepensioneerde lerares van de Californië School die verhuisd was naar Prescott, Arizona, waar wij woonden. Zij wilde de jongens Spaans leren, maar alleen onder één voorwaarde, de enige vergoeding die zij wilde aannemen was een donatie aan International Children’s Care. Na deze eerste donatie, en door de opeenvolgende nieuwsbrieven die we van ICC ontvingen, werden we bewogen om een regelmatige sponsoring te geven aan een jongen in Thailand.

Onze droom kwam afgelopen mei uit toen we in staat waren om Chalerm, de jongen die we sponsoren, te bezoeken op Chiang Mai, Thailand Weeshuis. Als je een kind ver weg sponsort, vraag je je vaak af hoe het gaat in zijn jonge leven en de worstelingen die hij heeft gehad. ICC stuurde ons regelmatig voortgangsrapporten over Chalerm en foto’s, deze hielpen ons bij de eerste ontmoeting. Door de vriendelijkheid van Merilyn Beveridge, coördinator Azië ICC, die haar kantoor in Australië heeft, waren we in staat ons bezoek op korte termijn te regelen.

We zullen nooit het moment vergeten dat we naar het weeshuis liepen. Eenvoudige, blokgebouwen, goed onderhouden, met tuinen en gras. Een vies pad vol met kuilen en hobbels bracht ons daar, en we vroegen ons af hoe deze weg er uit moest zien in een regenachtig seizoen. Toen we de faculteit naderden, kwamen de jongere kinderen naar buiten gerend, de ouderen bleven een  beetje achter, wel nieuwsgierig naar de personen die in een taxi kwamen aangereden, in dit dorp slechts twee uur ten zuiden van de Burmese grens.

We brachten de kinderen slaghouten, honkballen, voetballen, en enkele andere Amerikaanse dingetjes. Onze harten werden aangeraakt toen zij leerden honkbal spelen met onze kinderen, misschien voor de eerste keer. Eén van de jongens, ongeveer 8 jaar, had slechts één arm. We waren zo blij te zien dat hij in staat was om een foam-voetbal te vangen, die we gekocht hadden voor deze reis. We lachen weer als we ons herinneren dat we bij het inpakken lazen “Made in Vietnam”, een buurland van Thailand.We naderden Chalerm en hij keek met grote nieuwsgierigheid in zijn ogen, we gaven hem een Amerikaanse vlag en iemand vertelde hem dat wij zijn sponsors uit Amerika waren. We gaven hem enkele boeken en platen van de V.S. Mijn jongens gaven wat van hun eigen speelgoed en we ontdekten dat als één kind iets kreeg hij of zij direct rondkeek of er iemand niets had om samen mee te delen. Zij zorgden echt voor elkaar en zijn één familie.

Het weeshuis is een zegen voor een grote meerderheid van deze kinderen. Hier ontvangen zij liefde, aandacht, en een grote, verbonden familie met andere “broers en zussen”. Naast het weeshuis is een particuliere lagere school en middelbare school. We bezochten deze scholen en vroegen naar de weeskinderen die de scholen bezoeken, en de hoofdmeester zei toen, “We zijn erg blij met hen, ICC betaalt elke maand hun rekeningen.” Wat is het fantastisch om te zien dat een bedrag van $ 25,= USD (€ 20,=) per maand zo’n grote invloed heeft op een kind. De euro is zo veel waard in deze derdewereldlanden! Enkele tienermeisjes weefden prachtige sjaaltjes, bijbelomslagen, portemonnees, etc. om geld in te zamelen voor hun toekomst! Het kost hun een week om de stof te weven en nog een week om het product te maken, daarna wordt het product verkocht voor omgerekend $ 4,= USD (€ 3,=)!

Ik schrijf vandaag om u te bemoedigen de goede berichten van ICC binnen uw relaties te verspreiden. Wij zijn gewoon maar helpers, maar wij kunnen u uit eerste hand vertellen dat ICC een goeddraaiende organisatie is die er naar zoekt om elke gedoneerde dollar op de meest efficiënte manier te besteden.

 

De tweede brief ontvingen wij via de email.

De schrijver vertelt hoe zij te weten is gekomen hoeveel haar sponsorschap betekende voor haarzelf en haar kinderen. Hieronder haar brief:

Beste ICC,

Dank u hartelijk voor het artikel in de laatste uitgave van QuePasa. Net deze week bedacht ik mij dat als rijke mensen ICC ondersteunen dat mijn kleine donaties gelijk staat aan niets en niets doen. Maar ik ben zo blij te kunnen lezen dat zelfs kleine bedragen een groot verschil maken in het leven van deze kinderen! Weet u, de eerste zes maanden van mijn leven leefde ik in een weeshuis van de staat in Arkansas, en kwam veel aandacht en liefde te kort. Daarom ben ik blij ICC te kunnen sponsoren, waar ze zorgen voor de kinderen en ze ook liefhebben.

Zoals u kunt zien, zijn er meer voordelen dan alleen voor het ene kind. Sponsors leren hoe essentieel al hun bijdragen zijn voor de kinderprogramma’s en hoe belangrijk zijzelf zijn voor de kinderen. De kinderen hebben baat bij het hebben van een eigen huis, liefde en hoop voor hun toekomst, en een goed begrip van de ware betekenis van geliefd zijn en geaccepteerd zijn door een uitgebreide familie.

(Artikel uit QuePasa van oktober 2004 geschreven door Alcyon en Ken Fleck.)

Vertaald door SN

Gedicht

W E E S K I N D E R E N

 

Weeskinderen...................

Eigen ouderliefde ontberen

Even soms............wat aandacht begeren

Samen met een bemoedigend woord............

Kan liefdevol vullen een kinderhart...........

Innig gezin.....Ruw verstoord!

Nog amper besef van ouderbestand

Dat alles missen moeten.....

Enkel hulp "van buiten" begroeten......

Regenten genaamd in oude tijd

Enige aandacht....., aan weeskinderen gewijd

Nooit werd en wordt "ouderliefde"........hun échte schat.…

Geschreven door

de heer Gerard Uijt de Haag uit West-Souburg.

Carlos heeft een familie!!

Het ongelooflijke verhaal van Carlos Enrique Ruiz is voor het eerst twee jaar geleden genoemd in een nieuwsbrief Que Pasa. Anabele Alejos, directeur van onze Los Pinos Receiving Center in Guatemala vertelt het verhaal opnieuw:

Op 12 augustus 2002 kreeg ik een telefoontje van de secretaris van het tweede hof van minderjarigen.  Hij vroeg of we een kamer beschikbaar hadden voor een te vroeg geboren en in de steek gelaten baby, gevonden in een afvalcontainer in de stad. Toen ik hem voor het eerst zag, schrok ik van Carlos’ kleine lichaampje. Zijn huid was verbrand en lichtblauw, omdat hij was blootgesteld aan de open lucht, en hij was nog uitgedroogd ook.

Een paar dagen later werd Carlos naar een dokter van het gerechtelijk systeem gebracht om zijn lichamelijke toestand te bepalen. De dokter zei dat hij 4 pond woog en ernstig uitgedroogd was. Ook had hij berekend dat de baby gedurende twee tot zes uur in de afvalcontainer had gelegen en ongeveer 15 dagen oud was. “Laten we God danken dat Hij met dit centrum heeft voorzien in een plaats voor deze kleine, weerloze kinderen die slachtoffers van de acties van hun ouders zijn. Ook danken we God voor de donateurs die ons steunen zodat we de meest hulpbehoevenden kunnen helpen.”

Wij, hier bij ICC, hebben Carlos van een jongetje dat dicht bij de dood stond naar een gelukkige, hartelijke en gezonde twee jaar oude jongen zien opgroeien. Wij zijn erg blij dat we u kunnen vertellen dat Carlos een nieuw thuis heeft. Hij is geadopteerd door een fantastische familie die niet kon wachten om hem in hun armen te houden.

Het verhaal van Carlos is slechts één van de honderden welke het Guatemala City Receiving Center in al die jaren heeft gezien. Het Receiving Center is meer dan zomaar een gebouw. Het is een startpunt en een tijd van positieve verandering voor vele kinderen. Of de kinderen nu in ons kinderhuis geplaatst worden, of in een adoptiegezin, het is ons doel om deze kinderen een familie te geven. Dit is wat ze verdienen en één van de vele redenen dat ICC zich heeft ontwikkeld.

 

Een reiservaring van Dimitri Triantos

Tijdens één van mijn reizen om goederen in Roemenië te brengen maakte ik het volgende mee:

We waren op de terugreis en reden in het noorden van Roemenië richting Hongarije. Bij één van de laatste stoplichten moest ik voor rood stoppen. Plotseling sprongen er twee bedelende kinderen van ongeveer 10 jaar aan mijn kant op de truck en vroegen: “Tsigaret, bani? (Sigaret, geld?).

Vaak is bijna alles op als je bijna uit Roemenië bent, dus ik gaf ze wat snoepgoed en een grote Hollandse appel. De kinderen kusten de appel, één stopte de appel onder de arm en ze verdwenen tussen de mensen….“Dimitri …. Het is al groen!”, roept mijn maat. Ja, het was zeker groen, maar alleen voor ons uit het rijke westen ….. Voor deze twee bedelende kinderen, en hoeveel meer nog wereldwijd, is het (nog steeds) rood. En als wij niet een beetje helpen, zal het in hun hele leven rood blijven.

DT

Een speciaal geschenk voor ons project "Las Palmas"

In ons laatste magazine heeft u mijn reisverslag kunnen lezen naar de Dominicaanse Republiek. Vele indrukken staan nog op mijn netvlies. Eén daarvan was ook heel bijzonder!

Reeds meer dan 30 jaar beoefent mevrouw Illona Schmit de Naïeve schilderkunst en legt zij op een bijzondere wijze, geïnspireerd door haar omgeving in Kattendijke, het leven vast op het kleine en grote doek. Ik heb haar leren kennen door haar Stichting "Geef een Mensje Warmte". Hier kom ik later op terug!

Toen zij hoorde dat ik op reis zou gaan naar "Las Palmas", stelde zij één van haar werken beschikbaar voor ons project. Zij beoogde hiermee de symboliek in dit werk, dat staat voor: “Dat alle kinderen in de wereld mogen profiteren van de overvloed die wij hebben!”

Met deze woorden heb ik haar werk overhandigd aan Samilin Williams (directrice). Samilin was blij met dit geschenk en het gebaar. De gedachte dat er mensen zijn die met het project meeleven aan de andere kant van de wereld, doet haar enorm goed. Nogmaals willen wij mevrouw Illona Schmit bedanken voor dit prachtig geschenk!                                 

CB

"Geef een Mensje Warmte"

Wereldwijd zijn er nog steeds kinderen op zoek naar warmte. Niet alleen letterlijk, maar ook in geestelijk opzicht. Kinderen die om welke reden dan ook alleen staan, geen ouderlijke liefde meer hebben, op zoek zijn naar.........warmte, maar waar? Warm is het op de Dominicaanse Republiek zeker. Gelukkig wonen er kinderen binnen ons kinderdorp "Las Palmas", die nu warmte ontvangen van hun huisouders.

Speciaal voor deze kinderen maakt "Stichting Geef een Mensje Warmte" quilts (handgemaakte dekens). Deze worden vervaardigd van katoenen lakens, anders zou het te warm zijn. Op dit moment zijn deken-vrouwen bezig met het maken van de quilts als geschenk voor de kinderen. Stoffen hebben zij voldoende, maar let op dames........garen in allerlei kleuren kunnen zij nog gebruiken. Wereldwijd geven zij met het maken van deze quilts warmte aan de kinderen, rekening houdend met het klimaat. Het 1000-ste dekentje is inmiddels gemaakt in de 6 jaar dat deze stichting bezig is. Een bijzonder geschenk, met een bijzonder doel! Wellicht een mooie activiteit om onze koude wintertijd door te komen, in de wetenschap een ander mensje warmte te geven. Voor belangstelling, kunt u met ons contact opnemen.                                            

CB

Voltooiing actie Wasmachines voor project "Las Palmas"

In ons magazine Jaargang 4 nr. 1 hebben wij aandacht besteed aan de activiteiten welke georganiseerd zijn door de leerlingen van het ROC College te Goes. Ook de locatie in Vlissingen heeft aan deze actie meegewerkt!

Deze actie is voltooid op 1 juni jl. met de sponsor-activiteiten van de leerlingen. Naar eigen sportief initiatief konden zij deelnemen aan een fiets-, wandel-, of skeelerroute. Stelt u zich eens voor, jonge mensen op zoek naar sponsors voor de aanschaf van wasmachines voor "Las Palmas". Als enige van zijn school besloot Kees v.d. Heide uit 's Gravenpolder om van Goes naar Gouda te fietsen, 130 km. Hij heeft een enorme snelle tijd neergezet, 5 uur en 2 minuten. Onderweg heb ik samen met onze dochter Marijke hem bijgestaan tijdens de pauzes. Hij ging als een speer en het eindpunt was bij zijn grootouders. Ik kan u vertellen, zij zijn apetrots op hun kleinzoon.

Samen met het buffet in januari, de bloembollen verkoop in februari/maart (tevens ROC Vlissingen) en de activiteiten van juni heeft deze actie het bedrag van € 2.213,07 binnen gebracht. Dat betekent 2,5 wasmachines. Op 12 juli jl. was het hele bedrag bij elkaar, geteld en wel. De cheque mocht ik in ontvangst nemen uit handen van Kees v.d. Heiden in het bijzijn van mede- scholieren. Dit is een resultaat om trots op te zijn!

Mijn reactie naar de leerlingen: Geweldig! Dit geld komt goed terecht.

Hierbij komt nog het bedrag van het Walburgcollege te Zwijndrecht van december 2003 voor de opbrengst van de kerstmarkt € 1.400, =. Samen met de overige bijdrages van scholen en het bedrijfsleven is het eindbedrag gekomen op € 4.413,07.

Allen willen wij nogmaals bedanken voor hun inspanning en reuze inzet!

De laatste wasmachines kunnen op ons project aangeschaft worden. Er waren reeds 5 aangekocht en met dit bedrag worden de laatste 3 gerealiseerd.

Helemaal te GEK!                                               

CB

 

12,5 jarig jubileum

Onlangs vierde het bedrijf Bouwkundigburo Coppens te Etten-Leur haar 12,5 jarig jubileum. Een felicitatie waard! Via internet werd onze site bekeken en werd er besloten om in plaats van cadeau's, geld in te zamelen voor ons werk voor weeskinderen. De opbrengst hiervan was het bedrag van € 1.050, =.

 

Vanwaar deze vermelding?

Elk jubileum staat op zich; of dit nu zakelijk is of  privé. Een feest, voor een bijzonder moment! Veelal zijn er tegenwoordig reacties te horen: "We hebben alles, wat willen we nu nog meer"? In het woordenboek staat als vertaling op jubileum: "feestelijke herdenking dat iets een rond aantal jaren geleden tot stand kwam". Het is goed om stil te staan bij een jubileum; het is een teken van vreugde en verhoogd veelal de saamhorigheid.

In het woordenboek staat als vertaling op saamhorigheid: "het bij elkaar horen en dienovereenkomstig handelen". Saamhorigheid leidt tot een jubileum en dit kan leiden tot mededeelzaam zijn. In het woordenboek staat als vertaling op mededeelzaam: "geneigd tot geven". Wordt het moeilijk om te bedenken wat te geven op een jubileum, dan is dit wellicht een mooie tip, zodat er voor deze kinderen ook eens een "jubileum" zal plaatsvinden.                                                   

CB

 

Terugblik Noodtoestand Dominicaanse Republiek

Velen van u hebben wellicht de situatie gezien of  gelezen over de modderstromen door hevige regenval in het grensgebied van Haiti en de Dominicaanse Republiek. Hierover zijn vragen bij ons binnengekomen hoe de situatie was op ons kinderdorp.

Tijdens mijn bezoek in mei jl. heb ik veel regenval meegemaakt. De catastrofale modderstromen hebben plaatsgevonden na mijn thuiskomst. Enigszins kan ik me een beetje verplaatsen in hun situatie; terugdenkende aan de huizen die ondergelopen waren in Santa Domingo.

Ons project "Las Palmas" ligt niet binnen het getroffen gebied. Het kinderdorp ligt centraal gelegen bij de stad Bonao, ongeveer 70 km rijden van de hoofdstad Santa Domingo. In het grensgebied zijn de meeste slachtoffers gevallen en hebben mensen al hun bezittingen verloren. Met schamele middelen hebben zij hun leven weten op te bouwen en dan wordt alles letterlijk weggespoeld door een verwoestende modderstroom. De vraag of wij als organisatie noodhulp gaan bieden? We zouden graag willen, maar onze middelen schieten te kort.

Mede dankzij u zijn wij in staat om 1400 weeskinderen wereldwijd te helpen. In situaties als deze, staan wij als team machteloos en schieten wij helaas te kort. Vanuit andere grote hulporganisaties zijn materialen en hulpgoederen toegezonden en laten we hopen dat deze goederen het leed verzachten waarin deze mensen terecht zijn gekomen.

CB

Aanschaf van klamboes

Op ons project in Kongo zijn inmiddels geïmpregneerde klamboes aangeschaft om de kinderen te beschermen tegen de malariamug. Het zijn slechts de geïmpregneerde klamboes die resultaten hebben, wel duurder in aanschaf, maar zeker veilig. Malaria is een veel voorkomende tropische ziekte en het is beter te voorkomen dan te genezen. De dankbaarheid van de medewerkers van dit project is dan ook groot voor het inzamelen van deze gelden.

CB

 

Sponsoring "oor-thermometers" door Gillette Groep Nederland BV voor "Las Palmas"

Tijdens mijn bezoek op ons kinderdorp kwam één van de noden uit onverwachtse hoek. 's Avonds werd ik meegenomen naar één van de gezinnen waar een zieke jongen op bed lag te rillen van de koorts. Of ik wist hoe hoog zijn koorts was? Geen idee, ik ben geen arts en durfde hem amper aan te raken, omdat ik niet wist wat hij mankeerde. Zo kwam ik erachter dat zij geen thermometers hebben. Zo vanzelfsprekend is een thermometer dus niet, denkend aan de gezinnen in Nederland. Wegens het traumatische verleden welke sommige kinderen hebben, leek het mij een beter idee om gebruik te maken van oor-thermometers, maar die heb ik daar niet kunnen vinden.

Gezien de tropische temperaturen is het heel moeilijk een schatting te maken hoe hoog de koorts is. Dit heeft mij echt verwarring gegeven en het enige wat ik kon zeggen is: "veel drinken". De risico's voor uitdroging liggen daar hoger dan bij ons. Gelukkig hoorde ik de volgende dag dat hij alweer iets was opgeknapt, maar welk een risico lopen deze kinderen. Ik moet er niet aan denken, dat ik met onze kinderen in die situatie zou zijn als ze ziek zijn. Na thuiskomst hield dit mij toch bezig en ik besloot advies te vragen bij Elektro Lamper te Kapelle of zij wisten waar ik een sponsoraanvraag kon indienen voor de Braun oor-thermometer. Ik kreeg het adres en ondernam actie naar het bedrijf Gilette Groep Nederland BV.

Mijn sponsoraanvraag werd in behandeling genomen en na een paar weken kreeg ik een bevestiging dat 10 oor-thermometers onderweg waren naar ons kantoor voor ons project. Ik ben ervan overtuigd dat deze 10 gezinnen dankbaar zullen zijn met deze sponsoring. Gilette Groep Nederland, hartelijk dank!

CB

Wie deelt hier de lakens uit?!

Een ouderwetse uitdrukking, maar nog zeker in gebruik. Woont u niet al te ver weg van ons kantoor en heeft u goede katoenen lakens over, dan mag u "de lakens uitdelen" voor ons project "Las Palmas". Kantoortijden kunt u vinden in het "Colofon". Heeft u nooit de kans gehad "de lakens uit te delen", dan is dit nu uw kans!

CB

Update Kongo december 2004

Update Kongo 10 december van Desire over huidige politieke situatie:

Vandaag zijn er veel soldaten in Goma binnengekomen. Ze zijn zwaar bewapend met zwaar geschut. Ze zijn overal te zien. In het nationale park van Virunga (30 km van de stad) zijn duizenden soldaten. We weten niet waar ze vandaan komen. Ze zijn begonnen met het omcirkelen van sommige dorpen. De dorpelingen vluchten nu naar de stad om een veilig heenkomen te zoeken. Gisterenavond om 8uur heeft de regering besloten om 10.000 soldaten naar onze provincie te sturen om buitenlandse troepen te verjagen. Vanaf 6 uur ‘s avonds mag niemand zijn huis uit.

Wat zullen de uitkomst zijn van deze ontwikkelingen?

Net als afgelopen zomer bestaat de kans dat Rwanda zijn grenzen zal sluiten. Dit zal tot gevolg hebben, dat er minder voedsel zal binnenkomen. Hierdoor zullen de prijzen van het voedsel zeker gaan stijgen. Het gevaar op een hongersnood wordt nu groot, omdat er zoveel mensen in de stad verzameld zijn. De situatie op ons project op het eiland Idjwi is gelukkig kalm. Er zijn 4 militaire posten, maar ze laten de boten wel doorgaan. Voor hoelang dit zal zijn, weet alleen God.

Kongo rapport reisverslag Rick & Sharon november 2004

(Rick & Sharon zijn werkzaam voor ICC USA. Rick is de voorztter. red.)

Omdat er een “kleine pauze”was in de rebellerende activiteiten in het Goma gebied, hebben we van deze gelegenheid gebruik gemaakt. We hebben een snel bezoek kunnen maken aan onze projecten in Idjwi and Goma. Door de instabiele politieke situatie waren we helaas niet in staat om onze kinderen in Beni te bezoeken.

Update Idjwi

De eerste 2 huizen op het eiland zijn  klaar. We waren enorm onder de indruk van deze enorme prestatie. Onze Kongolese medewerkers ter plekke hebben mooi werk geleverd. Zij hebben de huizen gebouwd naar ons plan. Wij hebben de huizen dan ook zo snel mogelijk officieel geopend, zodat de kinderen gebruik konden maken van hun nieuwe thuis.

Zoals u misschien al weet, bevindt het Idjwi  project zich op een eiland. De bouwmaterialen worden daarom per boot aangevoerd. De stenen voor de huizen worden op het project zelf gebakken. De bouwvakkers werden ook naar het eiland gebracht. We hebben geen elektriciteit op het eiland, zodat alles met de hand gemaakt moet worden. Soms kon er gebruik gemaakt worden van een kleine generator. Ik was echt verbaasd. Ik kan niet wachten, todat dit rustpunt voor onze kinderen klaar is. Door ruimtegebrek is er besloten dat twee families één huis delen. Zodoende wonen nu vier van de 9 families in een echt huis. De kinderen zijn dolgelukkig.

Ik ben ook erg enthousiast betreffende de uitdagingen, die we zien in de kinderen. Ze waren zo enthousiast tijdens onze aankomst. Ze wilde allemaal wat tijd om met ons te praten. Helaas was ons verblijf zo kort. De meeste tijd zat in het openen van huizen. Bovendien hadden wij een tolk nodig, omdat de kinderen of Swahili of Frans spreken. De volgende keer hopen we om één of twee weken te blijven en zodoende de kinderen echt te leren kennen. De kinderen zien er zoveel beter en gezonder uit dan de eerste keer, dat we hen ontmoet hebben. Alle kinderen gaan nu naar school en dat is ook mooi.

De hamer molen werkt nu en de moeders zijn zo dankbaar! Je kunt je misschien wel voorstellen hoeveel werk er zit in het platslaan van cassava wortels. Voordat de molen in gebruik werd genomen moesten de moeders iedere dag cassava wortels slaan met een stok. En dat voor 140 kinderen. Op het hele eiland is geen enkele molen. Met een iets grotere generator zouden we de molen zelfs kunnen gaan exploiteren.

Ook zijn we enthousiast om te zien hoe de door ons getrainde kleermakers werken. Ze zijn nu in staat om kleding te fabriceren voor onze kinderen. Daarnaast leren ze een aantal oudere kinderen het vak. Kleermakerij zal zeker een bron van inkomsten kunnen worden voor het project. Wat we nodig hebben is textiel om deze onderneming op te starten. Wat ze verder nog nodig hebben is een borduurmachine om de mooi, traditionele gewaden te voorzien van prachtige borduursels. Ik heb nu zelf een officieel Internationale Kinderhulp rok genaaid door één van onze kleermakers.

Tijdens ons verblijf hebben wij ook onze nieuwe boot gedoopt. Het geld voor deze grote boot was gedoneerd door een trouwe en zéér vrijgevige sponsor. Het was een geweldige ervaring om de duw van de boot in het water mee te maken. Vooral het moment, dat de kinderen in de boot stapten om de eerste trip te maken, was een moment om nooit meer te vergeten. De kinderen zongen dankbaar en vol vreugde. Deze boot stelt ons in staat om goederen naar het eiland te brengen. Ook gaat de boot gebruikt worden om mensen van Idjwi naar Goma te brengen en andersom. Hier wordt een bijdrage voor gevraagd, zodat de boot ook nog wat geld oplevert. Bovendien behoeven wij nu geen boot meer te huren om naar het vaste land te gaan. 

 

Goma:

In Goma huren we momenteel een verblijf. Gedurende de recentelijke onrust, was ons vorige verblijf door de overheid in beslag genomen. Zij hebben het onderkomen in gebruik genomen voor vluchtelingen. We hebben daarom noodgedwongen een andere ruimte moeten huren voor onze kleine kinderen. We hadden hen tijdelijk naar het eiland gebracht, totdat het weer veilig was om hen terug te brengen.God heeft ons gezegend met een beter verblijf dan voorheen. De kinderen hebben meer speelruimte dan voorheen. De 20 kinderen zijn verdeeld over vier kamers. In iedere kamer is er ook een tante (de huismoeders worden in Kongo tante’s genoemd) De kamers zijn schoon en opgeruimd. De kleine kinderen gaan naar de kleuterschool, welke zich in de woonkamer bevindt. Er zijn zelfs bureautjes en een krijtbord. Voordat we weggingen hebben we hun lesje bijgewoond.

Het laatste nieuws is dat de politieke onrust tussen Rwanda en Kongo weer is toegenomen. We bidden voor de veiligheid van onze kinderen en voor het zeer toegewijde personeel. Ons personeel hebben hun families achtergelaten om te werken voor de kinderen van ICC. Helaas is er nog geen genoeg woonruimte op Idjwi. We bidden dat we op korte termijn huisvesting, een school, een kerk en een administratiekantoor kunnen bouwen.

Sharon Fleck

Reisverslag Ghana Rick and Sharon nov. 2004

Het is 18 maanden geleden, sinds wij voor het laatste onze in kinderen in Ghana hebben bezocht. Ondanks het gebrek aan fondsen zijn er toch positieve veranderingen te zien en daar zijn we blij mee. Onze 6 kinderen wonen nu in een gehuurd huis, wat dichterbij het huis van ons administratiekantoor is. De kinderen zijn zo blij, dat ze eindelijk samen in één huis als een familie bij elkaar kunnen wonen. De kinderen zeggen, dat ze absoluut niet terug willen gaan naar de gastgezinnen in het dorp. Hun oma zal ze nog wel komen opzoeken.

Onze oudste jongen, Maxwell, zit momenteel op een internaat. We hebben geen tijd gehad om hem te zien. Uiteindelijk waren we maar twee dagen in Ghana. Het huis is groot en de kamers zijn heel leuk ingericht voor de kinderen. Er is behoefte aan kledingkasten. Momenteel gebruiken ze koffers om hun kleren in te bewaren. De tuin is ommuurd en er zit een deur in ter beveiliging.

We hebben nu de ruimte om nog 6 kinderen op te nemen. De eerste 3 nieuwe kinderen kwamen op de dag dat we aankwamen. Op het moment, dat we meer budget hebben kunnen we nog 3 kinderen opnemen.  Ergens volgend jaar hopen we een tweede huis te kunnen huren om nog meer kinderen op te nemen. En we zijn bezig om een stuk grond te vinden om ook hier een ICC dorp te bouwen.

Ondanks ons korte verblijf, waren de kinderen erg enthousiast over ons bezoek. We zijn op zaterdag naar de kerk geweest met de hele familie. Omdat we op het project nog geen busje hebben, hebben we gebruik gemaakt van de auto van onze administrateur. Hij had ook nog een auto geleend, zodat iedereen mee kon. We waren met 5 volwassenen en 8 kinderen.  De wegen waren hobbelig en vol met bulten. We moesten zelfs door een rivier. We voelden regelmatig de onderkant van de auto. Arme auto! We hebben echt een busje nodig om de kinderen te kunnen vervoeren. 

We zijn nog niet in staat om de kinderen naar een adventistische school te sturen, omdat we hier dus nog geen goede transportmogelijkheid voor hebben. De kinderen gaan nu naar een school van de overheid. Ze zullen een jaar moeten overdoen, omdat het onderwijs in het dorp van herkomst niet zulk goed onderwijs had. De leraren hopen, dat ze de lessen snel zullen oppikken, zodat ze snel kunnen doorstromen.

Het was een mooie ervaring om weer even in Ghana geweest te zijn. Ook al was het maar even.

Rick & Sharon